ارائه مدل حکمرانی کیفیت زندگی کاری با رویکرد نگهداشت سرمایه‌های انسانی در دانشگاه علوم پزشکی ایران

چکیده

هدف: پژوهش حاضر به دنبال شناسایی راهبردهای نگهداشت سرمایه‌های انسانی در دانشگاه علوم پزشکی ایران است.   روش‌شناسی: پژوهش حاضر از منظر هدف، کاربردی و دارای رویکرد ترکیبی است. در این پژوهش از روش نمونه‌گیری کوکران استفاده شده است. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه­ای 31 سؤالی بر اساس پیشینه نظری و مصاحبه با خبرگان طراحی گردید. تجزیه و تحلیل دادها با استفاده از آزمون تحلیل عاملی تائیدی از نرم‌افزار lisrel انجام شد و پایایی پرسشنامه با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ مورد تائید قرار گرفت.   یافته‌ها: یافته­های پژوهش نشان داد که راهبردهای نگهداشت سرمایه‌های انسانی در دانشگاه علوم پزشکی ایران عبارت‌اند از راهبرد انگیزشی، محیط کار، ساختار سازمانی، عدالت سازمانی، رشد و توسعه کارکنان. همچنین بارهای عاملی به دست آمده نشان داد که شاخص­های تعریف‌شده بر نگهداشت نیروی انسانی تأثیر دارد.   نتیجه‌گیری: نگهداری منابع انسانی فرایند حفظ و نگهداشت کارکنان به عنوان سرمایه انسانی اثربخش سازمان جهت دستیابی به موفقیت است. کارمندیابی و جذب نیروی انسانی بسیار بااهمیت است ولی بدون نظام شایسته نگهداشت کارکنان ناقص است. باید رویکردی نظام‌مند و فراگیر برای حفظ نیروی انسانی توانمند در سازمان وجود داشته باشد.