طراحی و اعتبارسنجی مدل مربیگری منابع انسانی با تأکید بر نقش تسهیلگری اشتراک‌گذاری دانش در ارتقای عملکرد کارکنان بیمارستان‌های استان خوزستان
کلمات کلیدی:
مربیگری منابع انسانی, اشتراک‌گذاری دانش, عملکرد کارکنان, یادگیری تجربی, انتقال تجربه, نگهداشت دانش, بیمارستان‌های استان خوزستانچکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتبارسنجی مدل مربیگری منابع انسانی با تأکید بر ارتقای عملکرد کارکنان از طریق تسهیل اشتراک‌گذاری دانش در بیمارستان‌های استان خوزستان انجام شد. روش‌شناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، آمیخته اکتشافی متوالی بود. در مرحله کیفی، 15 نفر از مدیران، سرپرستان، کارشناسان و کارکنان خبره بیمارستان‌های استان خوزستان به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با استفاده از مصاحبه نیمه‌ساختاریافته بررسی شدند. داده‌ها با تحلیل محتوای کیفی متعارف و رویکرد استقرایی تحلیل شدند. بر پایه نتایج مرحله کیفی، پرسشنامه محقق‌ساخته 51 گویه‌ای تدوین و پس از بررسی روایی صوری و محتوایی در مرحله کمی اجرا شد. از 405 پرسشنامه توزیع‌شده، 391 پرسشنامه معتبر وارد تحلیل شد و ساختار اندازه‌گیری مدل با تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر کوواریانس و شاخص‌های پایایی، روایی و برازش ارزیابی گردید. یافته‌ها: نتایج تحلیل عاملی تأییدی پس از حذف 10 گویه نامناسب، ساختار نهایی پنج‌بعدی و 41 گویه‌ای مدل را تأیید کرد. شاخص‌های برازش مدل در محدوده مطلوب قرار داشتند؛ به‌طوری‌که CMIN/DF=2.548، NFI=0.964، RFI=0.947، IFI=0.978، TLI=0.967، CFI=0.978 و RMSEA=0.063 به دست آمد. همچنین PCLOSE=0.101، PNFI=0.664، PCFI=0.673 و شاخص هوئلتر برابر با 223 بود. مقادیر پایایی ترکیبی و آلفای کرونباخ ابعاد نیز در سطح قابل‌قبول تا مطلوب قرار گرفت و شواهد لازم برای روایی همگرا و اعتبار ساختار اندازه‌گیری فراهم شد. نتیجه‌گیری: مدل نهایی نشان داد مربیگری منابع انسانی در بیمارستان‌ها سازه‌ای چندبعدی است که بسترهای یادگیری تجربی، الزامات انسانی و رابطه‌ای، حمایت سازمانی و پیامدهای حرفه‌ای و تیمی–سازمانی را دربرمی‌گیرد. مدل پنج‌بعدی و 41 گویه‌ای حاصل می‌تواند به‌عنوان چارچوبی بومی برای سنجش و توسعه مربیگری، انتقال تجربه و نگهداشت دانش در بیمارستان‌های استان خوزستان مورد استفاده قرار گیرد؛ بااین‌حال، نتایج بیانگر اعتبار مدل اندازه‌گیری است و دلالتی بر اثبات روابط علّی یا نقش میانجی اشتراک‌گذاری دانش ندارد.
دانلودها
مراجع
Ahmadi Golsafidi, Y. R., Zakeri, A., Razavi, F., & Saremi, M. S. (2025). Examining Factors Affecting Knowledge Sharing in Collaborative Interorganizational Relationships: A Case Study of the Student Social Care System. Knowledge Retrieval and Semantic Systems, 11(40), 81-112.
Cannon-Bowers, J. A., Bowers, C. A., Carlson, C. E., Doherty, S. L., Evans, J., & Hall, J. (2023). Workplace Coaching: A Meta-Analysis and Recommendations for Advancing the Science of Coaching. Frontiers in psychology, 14, 1204166. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2023.1204166
Faramarzi, M., Mohammadi Elyasi, G., & Talebi, K. (2022). Identifying a Framework for Selecting Coaching Styles for Managers of High-Growth Businesses. Quarterly Journal of Entrepreneurship Development, 15(3), 522-538. https://doi.org/10.22059/jed.2022.319765.653616
Ganjipour, S. R., & Zohrabi, M. (2025). Knowledge Management and Knowledge Sharing in Human Resource Development and Training Eleventh National Conference on New Studies and Research in the Humanities, Management, and Entrepreneurship in Iran, https://civilica.com/doc/2431267
Grant, A. M. (2017). The Third “Generation” of Workplace Coaching: Creating a Culture of Quality Conversations. In The SAGE Handbook of Coaching (2nd ed.). SAGE.
Hagen, M. S. (2012). Managerial Coaching: A Review of the Literature. Performance Improvement Quarterly, 24(4), 17-39. https://doi.org/10.1002/piq.20123
Hosseini Amiri, S. M., & Rezazadeh, A. (2018). Examining the Effect of Senior Managers' Coaching on Behavioral Performance and Bank Performance Outcomes with Emphasis on the Mediating Role of Employee Self-Efficacy: A Case Study of Ayandeh Bank Employees in Mazandaran Province Fifth National Conference on Management Research and Sciences,
Jeldani, Shadi, Rahimi, Faraj, & Salehi. (2020). Explaining a Multilevel Model of Organizational Coaching Outcomes. Quarterly Journal of Human Resource Education and Development, 25(25), 0.
Koopmans, L., Bernaards, C. M., Hildebrandt, V. H., Schaufeli, W. B., de Vet, H. C. W., & van der Beek, A. J. (2016). Individual Work Performance Questionnaire. Journal of Applied Psychology, 101(1), 1-12.
Pour, A., Nargesian, Dehghan, & Ziad. (2021). Dimensions and Success Factors of Managerial Coaching: A Study in the National Iranian Gas Company. Iranian Public Management Studies, 4(2), 133-157.
Takhtaei, N., & Shirbati, G. (2023). The Intersection of Artificial Intelligence, Knowledge Sharing, and Organizational Performance Improvement. Journal of Applied Studies in Management Sciences and Development, 8(4), 39-44.
Theeboom, T., Beersma, B., & van Vianen, A. E. M. (2014). Does Coaching Work? A Meta-Analysis on the Effects of Coaching on Individual-Level Outcomes in an Organizational Context. The Journal of Positive Psychology, 9(1), 1-18. https://doi.org/10.1080/17439760.2013.837499
Toolabi, M., Farahani, A., Ghorbani Ghahfarokhi, L., & Rezaei Soufi, M. (2025). Designing a Paradigmatic Model of Organizational Coaching in Sports Organizations with a Human Resource Empowerment Approach. Organizational Behavior Management in Sport Studies, 12(2), 78-99. https://doi.org/10.30473/fmss.2025.72591.2637
Wang, S., & Noe, R. A. (2010). Knowledge Sharing: A Review and Directions for Future Research. Human Resource Management Review, 20(2), 115-131. https://doi.org/10.1016/j.hrmr.2009.10.001
Zare Zeidi, A., Jafari Kalarijani, S. A., Mehrara, A., & Bagherzadeh, M. R. (2026). Identifying and Validating the Components of Coaching for Managers of Government Organizations with Emphasis on Sustainable Human Resources. Personal Development and Organizational Transformation, 4(1), 1-24. https://doi.org/10.61838/kman.jpdot.429
دانلود
چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 1404 Leila Yaghoubvand, Rashid Zolfaghari Zafarani, Tahereh Hasoomi (Author)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
