کاربرد هوش مصنوعی در آموزش و یادگیری بر اساس مرور سیستماتیک ادبیات

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد هوش مصنوعی در آموزش و یادگیری بر اساس مرور سیستماتیک ادبیات انجام شد. این پژوهش به لحاظ هدف، بنیادی و همچنین، به لحاظ نوع داده ها کیفی بود که روش پژوهش به لحاظ ماهیت فراترکیب بود. جامعة مورد مطالعه کلیه اسناد، مبانی نظری و پیشینه مرتبط با کاربرد هوش مصنوعی در آموزش و یادگیری در پایگاه های داده داخلی (1391-1402) و خارجی (2003-2023) بود. روش نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند و حجم نمونه بر اساس حذف سیستماتیک بر اساس نمودار جریان مدل پریزما بود. ابزار جمع آوری داده ها فیش برداری و مرور سیستماتیک اسناد و ادبیات بود. به منظور محاسبه روایی از چک لیست 27 موردی بر اساس مدل پریزما و همین طور به منظور محاسبه پایایی از ضریب کاپای کوهن استفاده شد که نتایج بیانگر روا و پایا بودن ابزار بود. شیوه تجزیه و تحلیل داده ها تحلیل مضمون شامل مضامین پایه، سازمان دهنده و فراگیر با نرم افزار Maxqda-V12 بود. بر اساس یافته های پژوهش می توان گفت که بر اساس مرور سیستماتیک ادبیات در زمینه کاربرد هوش مصنوعی در آموزش و یادگیری، عواملی مانند: شخصی‌سازی(مولفه‌ها: تحلیل علایق و نیازهای فرد، پیش‌بینی رفتار و عملکرد فرد، تنظیم محتوا و سطح سختی آموزش بر اساس نیازهای فرد)، تعامل( مولفه ها: سامانه‌های تعاملی، واقعیت مجازی، بازخورد فوری و تعامل با محتوا و محیط آموزشی )، تحلیل داده( مولفه ها: جمع‌آوری داده‌های آموزشی، تحلیل الگوها و روندهای یادگیری، پیش‌بینی نتایج و بهبود کارایی سامانه‌های آموزشی)، توصیه گری(مولفه ها: سامانه‌های توصیه‌گر بر اساس علایق و نیازهای فرد، توصیه منابع آموزشی مناسب و ارائه راهنمایی‌های شخصی‌سازی شده )، ارزیابی و بازخورد( مولفه ها: ارائه بازخوردهای دقیق و فوری به فرآیند یادگیری، ارزش‌یابی عملکرد فرد و پیشنهاد بهبود‌های لازم برای بهبود یادگیری) شناسایی شد. در نهایت بر اساس بررسی های انجام شده مدلی طراحی شد و از اعتبار بالایی برخوردار بود.