شناسایی مولفه‌های تأمین مالی از طریق خرید دین (فکتورینگ) با رویکرد مدیریت ریسک

چکیده

هدف: هدف این پژوهش شناسایی مولفه‌های تأمین مالی از طریق خرید دین (فکتورینگ) با رویکرد مدیریت ریسک می‌باشد. روش‌شناسی: پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر زمان گردآوری داده‌ها مقطعی و از نظر روش اجرای پژوهش، توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری شامل خبرگان حوزه مدیریت مالی و حسابداری با تخصص‌های مرتبط و تجربه اجرایی حداقل 5 سال در بانک‌ها بود. روش نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند و زنجیره‌ای انجام شد و تعداد نمونه‌ها ۱۵ نفر بود. برای تحلیل داده‌ها از روش کیفی تحلیل مضمون استفاده شد. به‌منظور اطمینان از روایی، روش تحلیل مضمون به‌کار گرفته شد و پایایی نیز از طریق بازآزمون و دو کدگذار تأیید شد. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که ۱۴ مضمون پایه، ۵ مضمون سازمان‌دهنده و ۱ مضمون فراگیر برای مدل شناسایی شد. مضامین سازمان‌دهنده شامل مدیریت ریسک‌های مالی، انتخاب فکتورینگ به‌عنوان روش تأمین مالی، عوامل اقتصادی و مالی، ارتباط با شرکت‌های فکتورینگ و تعامل با شرکای کسب‌وکار بودند. هر یک از این مضامین بر فرآیندهای مختلفی تأکید دارند که در مدیریت ریسک‌های مالی و تصمیم‌گیری در استفاده از فکتورینگ در سازمان‌ها نقش حیاتی دارند. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش، استفاده از فکتورینگ به‌عنوان یک روش تأمین مالی می‌تواند با مدیریت مناسب ریسک‌ها، به بهبود نقدینگی و سودآوری سازمان‌ها کمک کند. همچنین، برقراری ارتباطات مؤثر با شرکت‌های فکتورینگ و تنظیم شرایط تعامل با شرکای کسب‌وکار از عوامل کلیدی در اجرای موفق این روش تأمین مالی است.